(Anethum graveolens)
Gatunek obcy. W Polsce uprawiany.
RODZINA: Selerowate (Apiaceae)
WYSTĘPOWANIE: Pochodzi prawdopodobnie z południowo-zachodniej Azji. Obecnie nie występuje już w stanie dzikim,
jedynie w uprawie i jest uprawiany na całym świecie.
Łodyga sinawozielona, silnie aromatyczna. Jest żeberkowana, dęta, naga, i rozgałęziona.
Liście 3-4-krotnie pierzaste o nitkowatych odcinkach. Dolne posiadają pochwiaste ogonki, górne są siedzące.
Kwiaty żółte w wieloszypułkowych baldachach złożonych, bez pokryw i pokrywek.
OWOCE: Spłaszczona rozłupnia zawierająca rozłupki o soczewkowatym kształcie i długości 3-5 mm.
SIEDLISKO: Roślina jednoroczna, łatwa w uprawie. Wymaga słonecznych i osłoniętych od wiatrów stanowisk, gleby wilgotnej.
OKRES KWITNIENIA: Czerwiec - lipiec.
WYSOKOŚĆ: do 120 cm.
Roślina lecznicza: wszystkie części rośliny zawierają olejek eteryczny, m.in. karwon, felandren, limonen. Roślina posiada
również flawonoidy i kumaryny. Koper jest bardzo zasobny w sole mineralne, wapń, żelazo, fosfor, prowitaminę A,
witaminę D, E, K, B1, B2, B6, B12, H, bardzo duże ilości witaminy C.
UWAGI: Powszechnie uprawiana roślina przyprawowa. W Europie uprawiana była już w starożytności. Świeże liście
dodaje się do sałatek, ziemniaków, jaj, serów twarogowych, zup, raków, krabów, ślimaków, i ryb.